Jest tak, jak przeczuwałam...

Hej. To znów nie będzie wesoły post... Od razu Was przepraszam, że teraz piszę tylko o swoich problemach, ale gdzieś wyżalić się muszę. Pisałam Wam, że w rozpoczęcie było nawet fajnie, jak  pierwszego dnia szkoły. W ten dzień rozmawiałam dużo z W. Ona najbardziej przyjaźni się w naszej klasie z Z., a tego dnia jej nie było, więc rozmawiała ze mną. Jednak dnia następnego W. cały czas trzymała się z Z., a ja znów byłam samotna i cały dzień siedziałam cichutko. Kolejne dni były takie same. Poczułam, że ten rok będzie taki jak poprzedni. Bardzo chciałabym sprawić , aby ze wszystkimi rozmawiać, ale nie wiem jak to teraz zrobić. Oni przyzwyczaili się, że  jestem taka "oddalona" od wszystkich. Gdybym teraz tak po prostu do nich zagadała to oni tak jak ja nie wiedzieliby  jak się zachować. Nie wiem jak zmienić te relacje wieloletnie. Ja praktycznie jestem z tymi samymi ludźmi od 1 klasy podstawówki. W młodszych latach były jeszcze 2 dziewczyny z którymi się przyjaźniłam, a teraz ich nie ma i zostałam sama. Może ktoś z Was doradzi mi jak mam do kogoś w klasie zagadać i jak mam zmienić tę sytuację. Wczoraj wieczorem cały czas łzy napływały mi do oczu, gdy myślałam o całym dniu. Ten tydzień na prawdę nie był dla mnie miły i nie wiem jak to będzie dalej. Dziękuję że przeczytaliście tego posta i wiem, że ten blog robi się nudny, ale musicie mi wybaczyć. Wiecie, że w roku szkolnym nie ma tyle czasu. Dzięki że jesteście i mnie wspieracie :) Pozdrawiam :D :D :D