Ekstrawertycy

Hej. 

Dziś przyszedł czas na post o ekstrawertykach. Bardzo się cieszę,  że ostatni wpis Wam się podobał, zmotywowaliście mnie. Dziękuję! :) Już wiem w jakim stopniu jesteście introwertykami, zobaczmy ile macie w sobie z ekstrawertyka. 

Kim jest ekstrawertyk? 

W psychologi jest to osoba posiadająca cechę polegającą na tendencji do kierowania swoich działań ku otoczeniu.

Ekstrawertycy zwykle:

 - zyskują energię, kiedy przebywają z innymi, a tracą gdy są sami

- czerpią energię ze świata zewnętrznego, tj. podejmowanych przedsięwzięć, ludzi, miejsc i rzeczy, z którymi mają kontakt

- najpierw coś robią lub mówią, a potem myślą albo myślą podczas mówienia

- utrzymują większy kontakt wzrokowy z rozmówcą podczas mówienia, niż podczas słuchania

- mają wiele zainteresowań

- mówią szybko

- korzystają z pamięci krótkotrwałej

- osiągają lepsze wyniki niż introwertycy w szkole podstawowej

- pracują lepiej jeśli są chwaleni

- wolą nonsensowny dowcip

Źródło: pl.wikipedia.org 

Głównymi cechami ekstrawersji są: 

towarzyskość, żywość, aktywność, poszukiwanie doznań. 

Jakim typem ekstrawertyka jesteś? 

Jak się okazało z badań wynika, że ekstrawersja dzieli się tylko na 2 typy. Sprawdźcie, którym jesteście Wy :) --->  http://weblog.infopraca.pl/2015/03/jakim-typem-ekstrawertyka-jestes/

Do mnie nie pasuje żaden z tych typów. Znalazłam jednak w sobie kilka cech z introwertyka. Uwielbiam jak coś się wokół mnie dzieje, nie na widzę nudy i monotonności. Ciągle staram się dążyć do tego, aby coś się działo, żeby nie siedzieć w domu, bo to mnie jeszcze bardziej dobija. Jednocześnie krępuje mnie przebywanie z ludźmi, ale mimo wszystko mam ochotę do nich wychodzić. Zawsze cieszę się jak głupia na jakiekolwiek spotkanie. Często zdarza mi się najpierw powiedzieć coś głupiego, a potem pomyśleć. Wynika to z tego, że stresuję się, że powiem coś nie tak i chcę zrobić to zbyt szybko i potem wychodzi jak wychodzi... To się wiążę z cechą, że mówię szybko. Moja pamięć jest krótkotrwała. W szkole podstawowej miałam bardzo dobre wyniki w nauce, więc nie wiem :D Chyba pracuję lepiej jeśli jestem chwalona, doceniana. Kompletnie nic mi nie wychodzi, gdy ktoś się na mnie patrzy. Wtedy jestem cała w nerwach. 

Tutaj jeszcze mam coś ciekawego:

U ekstrawertyków dominuje część współczulna autonomicznego układu nerwowego, w związku z tym mogą:
 - nie w pełni kontrolować zachowania w sytuacjach stresowych
- posiadać duże pokłady energii, co może przekładać się m.in. na większą aktywność fizyczną
- nie odczuwać głodu przez dłuższy czas, w przeciwieństwie do introwertyków
- czuć się niekomfortowo podczas dłuższego odpoczynku
- nie wytrzymywać tempa życia, co skutkuje w uczucie zmęczenia, niechęci do życia, kryzysu wieku średniego

Rzeczywiście, tak jak wspominałam nie kontroluję zachować w sytuacjach stresowych, czyli u mnie ogólnie wśród ludzi, mówię coś, czego potem żałuję. Jako introwertyk nie potrafię długo wytrzymać bez jedzenia, szybko łapie mnie głód, mam tak, że jak chcę się wyspać, to nie będzie to dłużej niż do 10, bo się budzę z poczuciem marnowania czasu i że nie zdążę czegoś zrobić :D Nie wiem czemu... Wolę wstać wcześniej, a potem w dzień jak mam wolną chwilę, gdy zrobię wszystko co miałam zaplanowane mogę się przespać. Czyli każdy ma trochę z ekstrawertyka, trochę z introwertyka. Jednak tak, czy tak zdecydowanie w większym stopniu jestem introwertyczką. 

A Wy? Jakie cechy z ekstrawertyka w sobie macie? Może należycie do któregoś z tych dwóch typów? 

Dziękuję za przeczytanie posta. Pozdrawiam :)