Powracam. Chyba...

Wraz z rozpoczynającymi się dla mnie feriami uznałam, że nie mogę już dłużej zwlekać.
Nie było mnie tutaj ponad miesiąc i nie mam żadnego usprawiedliwienia. Wiem, że nie muszę go mieć, jednak jest mi strasznie głupio. Nie spodziewałam się, że tyle osób będzie wyczekiwać kolejnego wpisu. Dziękuję. 
Komentarze pod ostatnim postem wywołały u mnie mnóstwo uśmiechu, radości i motywacji. Jednak wraz z  ich napływem  rozczarowałam się sobą, że zaczęłam się poddawać, kiedy Wy czekacie.
Zrozumiałam, że to nie w porządku z mojej strony. Nie mogę tak po prostu przestać pisać. Ot tak. Nie teraz, kiedy jest Was tak dużo, kiedy trwa to prawie 2 lata. Chyba nie doceniałam swojej pracy, Waszego czasu jaki poświęcaliście na czytanie, komentowanie. Popełniłam błąd, ale chciałabym go naprawić. Przynajmniej spróbować. Blogsfera stała się częścią mojego życia. Kocham czytać Waszą twórczość, dzielić się  moimi przemyśleniami. Wtedy czuję, że się rozwijam, że moje starania nie idą na marne. A jeżeli słyszę, że komuś daje motywację to  już w ogóle chcę robić to jeszcze bardziej, jeszcze więcej.
Okazuje się, że Was potrafię motywować, ale sama siebie nie umiem.
Ciężko mi powiedzieć co się stało. Na tę przerwę wpłynął brak czasu, pomysłu, chęci, wiary w siebie i wiele innych czynników. W tygodniu przez szkołę po prostu nie miałam kiedy do tego przysiąść. W weekend zaczynałam czytać posty, które dodawaliście w minionym tygodniu.Uwielbiam ten czas, kiedy mogę dowiedzieć się co u Was, jakie macie przemyślenia, podziwiać zdjęcia, patrzeć jak z każdym kolejnym postem się rozwijacie. Po prostu sprawia mi to przyjemność. Zawsze zakładałam sobie, że gdy "nadrobię" wszystkie Wasze blogi to wezmę się wreszcie za swój. Nie wychodziło. Albo okazywało się, że nie mam wystarczająco czasu, albo gdy już chciałam coś napisać to kompletnie nie wiedziałam jak się do tego zabrać.. Wstyd się przyznać, no ale tak było. Jakbym się nagle wypaliła. 
Chcę odzyskać motywację, która we mnie była i wrócić z regularnym dodawaniem postów. Ferie są odpowiednim momentem, aby się ponownie wdrożyć i zorganizować. 
Mam nadzieję, że uda mi się i nie zawiodę siebie, ani żadnego z moich czytelników. Ten post jest po to, żebym znów nie pomyślała, aby zrezygnować. Wiedząc, że coś Wam zadeklarowałam będę miała w sobie wewnętrzne poczucie, że muszę tego dokonać. To mi pomoże w ponownej próbie odbudowy wiary w siebie...